Weblog: Bruggenbouwers

Soms is iets gewoon vervelend. Zoals onverwachte, extra reistijd. Daar zit je gewoon niet op te wachten. Maar op een defecte brug ook niet. En daarom doen wij als provincie aan onderhoud en vervanging.

Om de zoveel tijd moeten onze bruggen worden gecontroleerd, waar nodig gerepareerd en soms zelfs vervangen. Dit laatste is bijvoorbeeld het geval bij de Leeghwaterbrug, een belangrijke brug in de randweg van de gemeente Alkmaar. Het brugdeel in de richting van het AZ-stadion wordt helemaal vervangen. Na jaren trouwe dienst is het einde oefening.

De Leeghwaterbrug is een essentieel onderdeel van de Ring Alkmaar Noordoost en de oeververbinding over het Noordhollandsch kanaal. Elke dag weer maken heel veel reizigers gebruik van deze brug om naar hun werk te gaan. Of naar huis. Of naar familie. Of waarheen ook maar. Ik snap heel goed dat het dan frustrerend is als je langer onderweg bent omdat er aan de brug wordt gewerkt.

Veel mensen hebben de afgelopen tijd daar hun ongenoegen over geuit. Op Twitter of via andere wegen. Maar – net zoals bij alle andere projecten van de provincie – wordt ook hier over alle details nagedacht en worden alle gebruikers en belanghebbenden vanaf de start zoveel mogelijk betrokken. Dit gevoel hebben bijvoorbeeld de gemeenten in de regio gelukkig zelf ook, zo lieten ze mij onlangs nog weten. De regio bereikbaar houden is immers een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Net als de doorstroming en de verkeersveiligheid.

Om de kwaliteit van de bereikbaarheid te kunnen beoordelen wordt de verkeersafwikkeling van de Leeghwaterbrug continu in de gaten gehouden. We zien dat er in de ochtendspits gemiddeld 5 tot 10 minuten extra reistijd is. In de avondspits is de reistijd 0 tot 15 minuten extra. Dat zijn gemiddelden, dus helaas komt het ook voor dat er uitschieters zijn. Daarnaast letten we ook goed op de verkeersveiligheid. We bekijken voortdurend of we die kunnen verbeteren en kijken daarbij zeer serieus naar suggesties van weggebruikers en omwonenden. Want ook al zijn de mogelijkheden beperkt, we blijven onderzoeken of er winst geboekt kan worden. Zo hebben we de fietspont verplaatst naar de noordkant van de brug op basis van adviezen en opmerkingen van omwonenden en bruggebruikers.

Op korte termijn voeren we nog enkele belangrijke verbeteringen door. We halen bijvoorbeeld de witte belijning weg en vervangen die door gele lijnen. Deze blijven er gedurende de werkzaamheden liggen, zodat direct duidelijk is dat er een andere situatie is. Ook zorgen we voor iets meer ruimte op de rijstroken door de barrière en de wegafzetting een beetje naar de berm te verplaatsen. Het gaat hierbij om centimeters, maar het kan voor weggebruikers net voldoende zijn om een veiliger gevoel te hebben.

En niet alleen wat betreft aanpassingen op de weg, maar ook op het gebied van planning, communicatie en handhaving kijken we uiteraard voortdurend of het beter kan. Ook hierbij staan we open voor suggesties.

Kortom: ja, ik weet het, wachten is niet leuk. Maar we doen er samen alles aan om dit tot een minimum te beperken. Het is dus nog even een kwestie van op de tanden bijten. En daarna kunnen we weer jaren over de brug!
 

Elisabeth Post - 4 april 2018

Uitgelicht

Portretfoto Elisabeth Post