Weblog: Je moet schieten om te kunnen scoren

Ik werd heel blij van het nieuws dat het CBS onlangs bracht: ‘Aantal werkenden verder toegenomen’. Nog meer Nederlanders en ook Noord-Hollanders geholpen aan werk. Groei is van alle tijden, is iets natuurlijks en het zit in onze genen. We willen altijd meer.

Als ik kijk naar mijn portefeuille Natuur wil ik ieder jaar meer natuur creëren. 250 hectare per jaar wel te verstaan. Maar groei is niet altijd en overal wenselijk. Er zit ook een schaduwzijde aan.

Zoals bij economische groei. Die kan namelijk grote gevolgen hebben voor onze luchtkwaliteit. Onze welvaart wordt niet alleen gemeten door het bruto binnenlands product (BBP). Er wordt ook gekeken naar onderwijs, vertrouwen en milieu, zo blijkt uit de Monitor ‘de brede Welvaart’ van het CBS. Hoewel we allemaal hetzelfde willen als het gaat om luchtkwaliteit, wordt het toch een ‘wicked problem’ genoemd, omdat er geen simpele oplossing is. Ook de oorzaken zijn complex. En als provincie gaan we niet overal over. Er wordt vaak gezegd ‘je gaat erover of niet.’ Maar zo zwart-wit is het niet. In de afgelopen periode heb ik meerdere zaken aangekaart terwijl dit geen provinciale bevoegdheid is. Zoals een verbod op varend ontgassen en het aanpakken van diffuus lood in de bodem.

Amsterdam

Er is ook discussie en onduidelijkheid of we met de luchtkwaliteit wel aan de ‘norm’ voldoen. De Partij voor de Dieren gaf onlangs aan dat de luchtkwaliteit in de provincie Noord-Holland onder druk staat en dat vooral op plaatsen waar veel mensen wonen en werken. Op de meeste plaatsen in Noord-Holland wordt wel voldaan aan de EU-norm voor luchtkwaliteit, alleen niet in de binnenstad van Amsterdam. Een mooie klus voor Sharon Dijksma zich als nieuwe wethouder onder andere met luchtkwaliteit gaat bezig houden.

En dat Tata Steel en het sluizencomplex extra aandacht nodig hebben voor het verbeteren van de luchtkwaliteit zal ook niemand verrassen. Via het Nationaal Actieplan Luchtkwaliteit (NAL) gaan we hiermee aan de slag. Dit actieplan wordt dit jaar door het Rijk opgesteld en als provincie zijn wij hierbij nauw betrokken. De ambitie van dit plan gaat verder dan de EU-normen en streeft op termijn naar de WHO-advieswaarden. Dit moet alleen niet de nieuwe norm worden, aangezien er ook onder de WHO-waarden gezondheidseffecten zijn. Hoe lager de concentraties zijn hoe beter dit is voor de gezondheid, maar de WHO-waarde is een mooi streven naar een betere en gezondere leefomgeving.

Invloed

Maar wat kunnen we nog meer doen? We hebben maar op een klein deel invloed om de luchtkwaliteit te verbeteren. Een groot deel van de problemen komt namelijk uit het buitenland. Dat betekent niet dat we niets hoeven te doen. Een goed voorbeeld hiervan vind ik de aanpak om het (schadelijke) ontgassen van binnenvaartschepen te verbieden. Dit doe ik samen met meerdere provincies. Er waren eerder nog geen internationale en nationale afspraken gemaakt. Maar door het instellen van provinciale verboden en door druk op het Kabinet is het gelukt hierover internationale afspraken te maken. Nu zijn we hard bezig (met het Rijk en de sector) om de invoering van het internationaal verbod in 2020 in goede banen te leiden. Zo breiden we in Noord-Holland het E-nose-netwerk flink uit, zijn we bijna zover dat de vergunning voor een ontgassingsinstallatie rond is en werken we aan toezicht en handhaving.

Luchtvaartsector

Recent heeft het IMO (International Maritime Organization) besloten ook een bijdrage te willen leveren aan de klimaatdoelen van Parijs. Op dit moment is er nog 1 sector die buiten schot blijft: de luchtvaartsector. Willen we echte stappen vooruit zetten met de Parijse doelen dan moet de luchtvaart ook bijdragen door op mondiaal niveau klimaatafspraken te maken. De tijd dat de luchtvaartsector vraagt en wij (overheden) draaien, ligt toch echt achter ons.

Johan Cruijff zou in dit geval gezegd hebben: “Je moet schieten om te kunnen scoren”.

Uitgelicht

Portretfoto Adnan Tekin